Deel 4: Beschouwingen

Deel 4 bestaat enkel uit hoofdstuk 11 en bevat een aantal beschouwingen.  De beschouwingen in deel 4 zijn in de eerste helft van 2009 geschreven. Naderhand zijn ze op een aantal onderdelen grondig geredigeerd. De oorspronkelijke beschouwingen waren ontstaan onder invloed van de beleving/als zodanig door de schrijver ervaren stigmatiseringen die in de tweeëneenhalf jaar voorafgaand aan 2009 op hem waren losgelaten. Hij was de meest slechte persoon die je maar kon bedenken; het enige dat Obrechts nog zou ‘passen was zwijgen’. Volgens een aantal mensen had de schrijver geen recht van spreken meer.

Bij de verschijning van dit boek denkt de schrijver daar zelf inmiddels iets genuanceerder over. Als gevolg daarvan heeft de schrijver dan ook twee beschouwingen, ‘Schuld en boete’ en ‘Vergeven en vergeving’, geschrapt. Voor de overige beschouwingen geldt dat de essentie ervan hetzelfde is gebleven, daar staat hij nog steeds achter. Alleen: Obrechts betrekt het niet meer geheel en alleen op zichzelf. Het zijn nog steeds beschouwingen die een beeld geven hoe hijzelf bepaalde gebeurtenissen interpreteert. Daarnaast zijn het de ‘schilderingen’ van hoe Tico kans heeft gezien de gevolgen van zijn depressie een plek in zijn leven te geven en waarvan hij hoopt dat ze lotgenoten een zekere steun zullen gaan bieden.


Hoofdstuk 11: (Filosofische) beschouwingen

11.0    Over de ‘Wet van Aantrekking’
11.1    Over het thuiskomen in mijzelf
11.2    Over eigen verantwoordelijkheid
11.3    Over overtuigingen
11.4    Over emoties
11.5    Over het scheermes van Ockham
11.6    Over het volgen van therapieën
11.7    Over de aan mij toegeschreven financiële wandaden
11.8    Slotbeschouwing

 

—————————————————————————–

H&H Color Lab